Van anonimiteit is natuurlijk ook geen sprake, want als je de enige bent die je naam niet wilt prijsgeven??? Maar misschien moet ik daar niet zo moeilijk over doen en gewoon mijn ding doen op logding.
Zoals de meesten bij ons maak ik voor het eerst kennis met heel veel woorden, die ik nog nooit gehoord had. En dat terwijl ik het gevoel heb dat ik aardig wat letters verorber in mijn biebleven en daarbuiten. Ik heb er ook een beetje moeite mee dat het geen Nederlandse woorden zijn. Ik ben erg gehecht aan mijn eigen taal. Mischien wel omdat dat het verbindend element is tussen mij en het land waarin ik woon.
Dit alles is het best onder woorden te brengen in een vrije bewerking van het alombekende gedicht van Cees Buddingh.
De blauwbilblogger
Ik ben de blauwbilblogger
Mijn leraar is een zwogger
Mijn baas die is een digiman
Daar komen vreemde dingen van
Raban! Raban! Raban
Mijn baas die is een digiman
Daar komen vreemde dingen van
Raban! Raban! Raban
Ik ben een blauwbilwebber
Ik link alleen maar vedder
Behalve als de flickr mailt
Behalve als de flickr mailt
Dan pod ik cast en wikiteelt
Rabeelt! Rabeelt! Rabeelt!
Ik ben een blauwbilchatter
Als ik niet vibe of tetter
dan lees ik meestal weer een ding
En koester al mijn messaging
Posting! Posting! Posting!
Ik ben een blauwbilmiep
Eens sterf ik aan die bieb
En schrompel als een Tube ineen
En wordt een blauwe dingessteen
Oh neen! Oh neen! Oh neen!
Eens sterf ik aan die bieb
En schrompel als een Tube ineen
En wordt een blauwe dingessteen
Oh neen! Oh neen! Oh neen!
