denkend aan dingen...

Denkend aan dingen
Zie ik er 23 breed op mijn beeldscherm staan...

En zo zou ik zomaar een poëtisch einde aan deze cursus kunnen maken. Helaas, ik ben te laat, ik loop achter de kar aan en niemand heeft het er meer over. Het leven van alledag is weer opgepakt in onze bibliotheek... het leven zonder 23 dingen.

Voor mij betekende 23 dingen, zoals ik het hierboven omschreef inderdaad: "breed". Ik heb in de breedte kennis genomen van het web 2.0 en ik ben in aanraking gekomen met zaken waar ik normaal gesproken waarschijnlijk niet zo snel mee in aanraking gekomen zou zijn. Dat is een goede zet geweest binnen onze organisatie en mijn dank hiervoor.
Door de brede opzet en de relatief korte duur van de cursus was het helaas niet mogelijk om wat meer de diepte in te gaan. Voor iemand als ik met weinig digitale ervaring blijft het dan wel bij oppervlakkige kennis. Ik vind het dan ook moeilijk om er een goed oordeel over te kunnen geven.

Het meest opvallende vond ik het massale gebruik van al deze toepassingen door een groot publiek. Het lijkt net of de bibliotheekwereld nog een beetje verbaasd aan de zijlijn staat toe te kijken en niet goed weet wat zijn plaats hierbinnen moet zijn. Dat kan natuurlijk liggen aan de gemiddelde leeftijd van het bibliotheekpersoneel, dat hoger ligt dan in andere branches. Het kan ook zijn dat het voornamelijk de wereld van de jongeren is en dat het bedrijfsleven hier nog nauwelijks een rol in speelt.

Wel zie je dat het commercieel interessant is door de openbaarheid en het massale karakter ervan en dat de reclameboodschappen overal opduiken. Tegelijkertijd vind ik dat ook het meest storende. Neem nou bibliotheek2.0 ning, dat bedoeld is voor professionals binnen de bibliotheekwereld. Daar staat op de homepage het bericht: "iemand is stiekem verliefd op je". Kan het erger???

Sommige toepassingen van web 2.0, zoals Flickr, YouTube en Last.fm kunnen gebruikt worden in een min of meer aangepaste vorm op onze eigen website, zoals al door veel collega's geopperd is. Andere toepassingen, zoals google docs en wiki's passen misschien wel op Intranet (binnenkort?) en de aquabrowser plus MyDiscoveries mag natuurlijk niet ontbreken in onze catalogus.

In onze nieuwe Centrale Bibliotheek zou ik een digitale muurkrant willen zien: een groot scherm waarop iedereen, van groot tot klein lid of niet-lid publiek en medewerkers, berichtjes, foto's, filmpjes, muziekfragmenten enzovoort kunnen plaatsen en lezen. Een scherm dat van en voor iedereen is, een scherm dat voortdurend verandert en in beweging is en zo het karakter van onze bibliotheek uitdraagt.

Tenslotte zou ik mij willen aansluiten bij Wally, die ervoor pleit om niet te veel in één keer te willen en een klein ding per keer in te voeren.

ding 22

Bibliotheek 2.0 komt voort uit het web 2.0 en dat betekent dat alles draait om ontmoeting....digitale ontmoeting. Van oudsher kent de bibliotheek die functie in fysieke vorm. Een functie die de bibliotheek als vanzelfsprekend altijd vervult heeft. Een functie waar nu meer moeite voor gedaan moet worden. Veel bibliotheken proberen hun gebouw aantrekkelijker te maken met een leescafé, zithoekjes, gamezones, Internetplekken enz. Daarnaast probeert men publiek te trekken met cursussen, exposities, lezingen en meer dingen die in het verleden niet nodig waren. Soms lijkt het allemaal een beetje krampachtig en te ver van onze core-business verwijderd. Iedereen zoekt naar de juiste formule om de vertrouwde, vooraanstaande plek in het dagelijks leven van onze lezers te behouden. Dat we nu naar onze lezers toe moeten lijkt duidelijk en dat de weg daar naartoe steeds meer de digitale weg moet worden is ook duidelijk. Maar nu nog invullen hoe we dat gaan doen....