Hier zit ik dan achter de computer, muis binnen handbereik, account gemaakt voor Yahoo, Flickr en voorzichtig gespeeld met FD's Flickr Toys.
Ik vind het al heel wat, maar nu staar ik naar de volgende tekst: Via API's hebben enthousiastelingen zogenaamde thirdparty toepassingen en mashups (een toepassing waarbij gegevens van de ene site gebruikt worden in de andere bijv. foto's combineren met een kaart: Mappr) vervaardigd met Flickr inhoud.
Ik denk terug aan het Stenen Tijdperk waarin ik geboren ben.
Toen ik zes jaar was speelde ik alle dagen buiten behalve op woensdagmiddag van twee tot halfdrie. Dan mochten alle kinderen uit de buurt bij die aardige mensen, die een tv hadden, naar de zwart-witbeelden komen kijken. De groenteboer kwam langs met paard en wagen, schudde zijn hoofd en vroeg zich af wat er van ons moest worden.
Toen ik twaalf was maakte mijn vader op onze eerste buitenlandse vakantie dia's. Thuis konden we de beelden in kleur op een groot scherm bekijken. Het was net echt. We konden er niet genoeg van krijgen.
Eenmaal volwassen moest ik ergens op een punt in mijn leven gaan werken om geld binnen te krijgen. Helaas... maar ik kreeg wel een typemachine met correctielint. Wat een uitvinding!
Zo'n kleine tien jaar geleden vertrok mijn kind naar donker Afrika. En dat moest zo nodig naar een plek in de rimboe zonder stromend water, zonder elektriciteit en zonder communicatiemiddelen. Eens in de twee weken ging ze naar de grote stad en kon ze emailberichten sturen. Ik ging antwoorden en dat was mijn eerste kennismaking met de digitale wereld. En weer vond ik het fantastisch!
Maar nu... ik kijk nog eens naar die tekst en ik zie de groenteboer nog zo voor me.
Wat zou hij er van gedacht hebben?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten